Nemo extendeva al melior del creaturas su mano

sin que per ille ille trovava felicitate

Pro isto io ha extendite a ille mi mano

e assi io deveniva un del felices

Un porta verso Deo que ascendeva e se elevava

in honor, distinguite per omne altitude

E tote le mundo per su appello se univa

con Deo, e per ille recipeva le adjuta

Vermente in angustia e in prosperitate

io me refugia in su protection pro tote le vita

E io dice: succurre me, o mi tresor

e accorda me le rore de tu duo palmas

Sia clemente con nos, o mi sperantia

per le sanation del corde de su maladias

Pote tu amante esser in pavor

quando per tu dignitate io time a nemo?

Io non implora altere que te si le destino

me opprime e io me trova sin adjutores

Per tu vita, jecta un reguardo sur me

in generositate, o le optime de qui se prosterna

Tu es le Electe ab le antiquitate

o le melior intercessor inter le populos

E per tu lumine, post le non-existentia

le facie del creation splendeva e se manifestava

E le benediction de Deo sin numero

a te es dedicate, o alte in valor

E al familia con le illustre companiones

tanto que le conductor de camelas canta e resona