Interroga mi corde, interroga lo, nam illo vos informara

de me quando vos es absente, proque in illo es vostre presentia

O lunas plen cuje apparition ha illuminate le universo

si non esseva pro le conforto de mi corde quando io vos recorda

E le poner de mi palma super illo, illo devenirea folle de desiderio

si mi lachrymas se misceva con le mares del terra, illes los submergerea

Fluente de un oculo que le ardor del nostalgia mantene insomne

e le passion ha dividite mi entranhas e los ha fragmentate

Si illes appropinquava le foco a mi corde, mi corde lo combureria

ha vos jam audite de un corde que ha incinerate le foco mesme?