عَلَى الْعَقِيقِ اجْتَمَعْنَا
Աքիքի վրա հավաքվեցինք
Hy
عَلَى الْعَقِيقِ اجْتَمَعْنَا
نَحْنُ وَسُودُ الْعُيُونِ
Ալ-Աքիքի հովտում մենք միավորվեցինք,
մենք և սևաչյա չքնաղները
مَا ظَنِّ مَجْنُونَ لَيْلَى
قَدْ جُنَّ بَعْضَ الْجُنُونِ
Ի՞նչ կասեք Լեյլայի Մաջնունի մասին,
նա խելագարվել էր սոսկ մի փոքր
فَيَا عُيُوني عَيَوْنِي
وَيَا جُفُونِي جَفَوْنِي
Ո՜վ աչքեր իմ, որ հյուծեցիք ինձ,
և ո՜վ կոպեր իմ, որ լքեցիք ինձ
وَيَا قُلَيْبِي تَصَبَّرْ
عَلَى الَّذِي فَارَقُونِي
Ո՜վ իմ փոքրիկ սիրտ, համբերատար եղիր
նրանց հանդեպ, ովքեր բաժանվեցին ինձնից
فَارَقْتُهُمْ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ
صُبْحَ الثَّلَاثَا وَاحِشُونِي
Բաժանվեցի նրանցից երկուշաբթի օրը,
երեքշաբթի առավոտյան արդեն ամայի էի առանց նրանց
هُمْ سَادَةٌ خَلَّفُونِي
أَبْكِي دَماً مِنْ عُيُونِي
Նրանք ազնվազարմ տերեր են, որ թողեցին ինձ
աչքերիցս արյան արցունքներ թափելիս
بَكَيْتُ حَتَّى رَثَانِي
الْطَّيْرُ فَوْقَ الْغُصُونِ
Ես լաց եղա, մինչև անգամ թռչունները
ճյուղերի վրա սկսեցին ողբալ ինձ
بِاللهِ إِنْ مُتُّ شَوْقاً
بِأَدْمُعِي غَسِّلُونِي
Աստծո անունով, եթե մեռնեմ կարոտից,
լվացե՛ք ինձ իմ սեփական արցունքներով
نُوحُوا عَلَيَّ وَقُولُوا
هَذَا قَتِيلُ العُيُونِ
Ողբացե՛ք ինձ վրա և ասացե՛ք.
«Սա նա է, ում սպանեցին այդ աչքերը»
مَا زِلْتُ حَوْلَ الْمَطَايَا
أَقُولُ بِاللهِ احْمِلُونِي
Դեռ պտտվում էի ուղտերի շուրջը
և աղերսում. «Աստծո սիրույն, տարե՛ք ինձ»
إِلَى مَنَازِلِ قَوْمِي
سَارُوا وَمَا وَدَّعُونِي
Դեպի իմ մարդկանց բնակատեղիները.
նրանք մեկնեցին՝ առանց ինձ հրաժեշտ տալու
رُوحْ يَا رَسُولِي إِلَيْهِمْ
سِرْعاً وَقَبِّلْ يَدَيْهِمْ
Գնա՛, ո՜վ իմ սուրհանդակ, նրանց մոտ,
շտապի՛ր և համբուրի՛ր նրանց ձեռքերը
وَاقْرَأْ سَلَامِي عَلَيْهِمْ
لَعَلَّهُمْ يَقْبَلُونِي
Հասցրո՛ւ իմ ողջույնը նրանց,
թերևս նրանք ընդունեն ինձ
جَانِي الْرَّسُول وَهُوَ يَضْحَكْ
وَقَالَ أَبْشِرْ بِصُلْحِكْ
Իմ սուրհանդակը եկավ ինձ մոտ ժպտալով
և ասաց. «Բերկրի՛ր, քանզի հաշտությունը քոնն է»
وَحَيَاةِ عَيْشِكَ وَمِلْحِكْ
هُمْ بِالوِصَالِ وَاعَدُونِي
Ձեր հաց ու աղի սրբությամբ,
նրանք խոստացան ինձ, որ դուք կվերամիավորվեք