صَفَتِ النَّظْرَهْ
Հստակ էր հայացքը
Hy
Hy
صَفَتِ النَّظْرَهْ طَابَتِ الْحَضْرَةْ
جَاءَتِ الْبُشْرَى لِأَهْل اللهِ
Հստակ էր տեսիլքը, քաղցրացավ հավաքույթը
Ավետիսը հասավ Աստծո մարդկանց
قَامُوْا سُكَارَى لِذِي الْبِشَارَه
جَعْلَوْا عِمَارَهْ شُكْراً لِلّهِ
Հարբածի պես ոտքի ելան ավետիսը լսելիս
Ու լցրին վայրը ջերմեռանդությամբ՝ ի գոհություն Աստծո
أَيُّهَا الْحَاضِرْ اُذْكُرْ وَذَاكِرْ
إِيَّاكَ تُنْكِرْ حَالَ أَهْلِ اللهِ
Ո՛վ ներկա, հիշի՛ր և հիշեցրո՛ւ
Զգուշացի՛ր մերժելուց Աստծո մարդկանց վիճակը
فَسَلِّمْ لَهُمْ فِيمَا عَرَاهُمْ
وَاعْلَمْ أَنَّهُمْ غَابُوْا فِي اللهِ
Հնազանդվի՛ր նրանց նրանում, ինչ համակել է իրենց
Եվ իմացի՛ր, որ նրանք անհետացել են Աստծո հիշատակման մեջ
فَالْوَجْدُ بِهِمْ دَاعِيْ يَدْعِيْهِمْ
يَطْرَأْ عَلَيْهِمْ فِيْ ذِكْرِ اللهِ
Քանզի հափշտակությունը կանչող է, որ նրանց կանչում է
Եվ պատում է նրանց Աստծո հիշատակման մեջ
وَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَتَوَاجَدْ
قَصْداً يَتَعَرَّضْ لِفَضْلِ اللهِ
Իսկ ով չի գտնում հափշտակություն, թող ձգտի դրան
Դիտավորյալ իրեն հանձնելով Աստծո շնորհին
هَكَذَا قَالُوْا وَلِذَا مَالَوْا
وَلَقَدْ غَالُوْا فِي ذِكْرِ اللهِ
Այսպես ասացին և այս պատճառով օրորվեցին
Ու անզուսպ դարձան Աստծո հիշատակման մեջ
حَتَّى قَدْ ظَنَّا مَنْ لَيْسَ مِنَّا
أَنَّا جُنِنَّا بِذِكْرِاللهِ
Մինչև որ նրանք, ովքեր մեզնից չեն, հիրավի կարծեցին
Թե մենք խենթացել ենք Աստծո հիշատակումից
هَنِيْئاً لَنَا ثُمَّ بُشْرَانَا
إِنْ كَانَ لَنَا حُمْقٌ فِي اللهِ
Երանի՜ մեզ և ավետի՜ս մեզ
Եթե մեր «խենթությունը» Աստծո մեջ է