Chapter 5
ﷺ ON THE MIRACLES THAT CAME AT HIS HAND
مَوْلَاىَ صَلِّ وَسَلِّمْ دَائِمًا أَبَدًا
عَلَى حَبِيبِكَ خَيْرِ الخَلْقِ كُلِّهِمِ
Տե՛ր իմ, օրհնիր և խաղաղություն շնորհիր միշտ և հավիտյան
Քո սիրելիին, բոլոր արարածների լավագույնին
جَاءَتْ لِدَعْوَتِهِ الأَشْجَارُ سَاجِدَةً
تَمْشِي إِلَيْهِ عَلَى سَاقٍ بِلاَ قَدَمِ
Ծառերը եկան նրան, երբ նա կանչեց, խոնարհվելով,
Քայլելով նրա մոտ՝ առանց ոտքերի բների վրա
كَأَنَّمَا سَطَرَتْ سَطْرًا لِمَا كَتَبَتْ
فُرُوعُهَا مِنْ بَدِيعِ الخَطِّ بِاللَّقَمِ
Ինչպես թե նրանք գրել էին գեղեցիկ գրչագրության տողեր
Իրենց ճյուղերով ամբողջ ճանապարհին
مِثْلَ الغَمَامَةِ أَنَّى سَارَ سَائِرَةً
تَقِيهِ حَرَّ وَطِيسٍ لِلهَجِيرِ حَمِي
Ինչպես ամպը, որ շարժվում էր նրա հետ ուր էլ որ նա գնա,
Պաշտպանելով նրան կեսօրվա տաք ջերմությունից
أَقْسَمْتُ بِالقَمَرِ المُنْشَقِّ إِنَّ لَهُ
مِنْ قَلْبِهِ نِسْبَةً مَبْرُورَةَ القَسَمِ
Երդվում եմ երկատված լուսնի [Տիրոջով],
Անշուշտ, այն կապ ունի նրա սրտի հետ, Ճշմարիտ և օրհնված երդում
وَمَا حَوَى الغَارُ مِنْ خَيْرٍ وَمِنْ كَرَمِ
وَكُلُّ طَرْفٍ مِنَ الكُفَّارِ عَنْهُ عَمِي
Եվ այն գերազանցությամբ և ազնվությամբ, որ պարունակվում էր քարանձավում,
Մինչ անհավատների յուրաքանչյուր հայացք կույր էր դրան
فَالصِّدْقُ فِي الغَارِ وَالصِّدِّيقُ لَمْ يَرِمَا
وَهُمْ يَقُولُونَ مَا بِالغَارِ مِنْ أَرِمِ
Ճշմարիտը և ճշմարտախոսը մնացին քարանձավում,
Մինչ նրանք դրսում ասում էին միմյանց, «Քարանձավում ոչ ոք չկա»:
ظَنُّوا الحَمَامَ وَظَنُّوا العَنْكَبُوتَ عَلَى
خَيْرِ البَرِيَّةِ لَمْ تَنْسُجْ وَلَمْ تَحُمِ
Նրանք չէին կասկածում, որ աղավնին կպահպանի,
Կամ որ սարդը կսպանի իր ցանցը՝ օգնելու լավագույն արարածին
وِقَايَةُ اللهِ أَغْنَتْ عَنْ مُضَاعَفَةٍ
مِنَ الدُّرُوعِ وَعَنْ عَالٍ مِنَ الأُطُمِ
Աստծո հոգատարությունն ու ապաստանը ազատեցին նրան
Զրահների և ամրոցների կարիքից՝ իր պաշտպանության համար
مَا سَامَنِي الدَّهْرُ ضَيْمًا وَاسْتَجَرْتُ بِهِ
إِلاَّ وَنِلْتُ جِوَارًا مِنْهُ لَمْ يُضَمِ
Երբ ժամանակները անարդար էին ինձ հետ, և ես դիմեցի նրան
Ապաստանի համար, միշտ գտա անվտանգություն նրա մոտ, անվնաս
وَلاَ الْتَمَسْتُ غِنَى الدَّارَيْنِ مِنْ يَدِهِ
إِلاَّ اسْتَلَمْتُ النَّدَى مِنْ خَيْرِ مُسْتَلَمِ
Եվ երբեք չեմ փնտրել երկու աշխարհների հարստությունը նրա ձեռքից,
Առանց ստանալու բաց ձեռքով առատաձեռնություն լավագույն նվիրատուից
لاَ تُنْكِرِ الوَحْيَ مِنْ رُؤْيَاهُ إِنَّ لَهُ
قَلْبًا إِذَا نَامَتِ العَيْنَانِ لَمْ يَنَمِ
Մի՛ մերժիր նրա երազներում ստացած հայտնությունները,
Որովհետև, թեև նրա աչքերը կքնեին, նրա սիրտը երբեք չէր քնում
وَذَاكَ حِينَ بُلُوغٍ مِنْ نُبَوَّتِهِ
فَلَيْسَ يُنْكَرُ فِيهِ حَالُ مُحْتَلِمِ
Դա այն ժամանակից էր, երբ նա հասավ մարգարեությանը,
Որովհետև հասունացածի երազները չեն կարող մերժվել
تَبَارَكَ اللهُ مَا وَحَيٌ بِمُكْتَسَبٍ
وَلاَ نَبِيٌّ عَلَى غَيْبٍ بِمُتَّهَمِ
Փառք Աստծուն! Հայտնությունը ձեռքբերելի բան չէ,
Եվ մարգարեի անտեսանելիի գիտելիքը կասկածի ենթակա չէ
كَمْ أَبْرَأَتْ وَصِبًا بِاللَّمْسِ رَاحَتُهُ
وَأَطْلَقَتْ أَرِبًا مِنْ رِبْقَةِ اللَّمَمِ
Քանի հիվանդներ բուժվեցին նրա ձեռքի հպումով,
Եվ քանի, գրեթե խելագարված իրենց մեղքերի օղակից, Ազատություն ստացան
وَأَحْيَتِ السَّنَةَ الشَّهْبَاءَ دَعْوَتُهُ
حَتَّى حَكَتْ غُرَّةً فِي الأَعْصُرِ الدُّهُمِ
Նրա աղոթքը նոր կյանք բերեց անպտուղ չորության տարում,
Որպեսզի այն առանձնանար մութ տարիների մեջ Ինչպես գեղեցիկ սպիտակ նշանը ձիու ճակատին
بِعَارضٍ جَادَ أَوْ خِلْتَ البِطَاحَ بِهَا
سَيْبًا مِنَ اليَمِّ أَوْ سَيْلاً مِنَ العَرِمِ
Ամպերը հորդեցին անձրևով, մինչև որ կմտածեիր
Որ հովիտը հոսում էր ծովի բաց ջրերից, Կամ 'Արիմի պայթած ամբարտակի ջրերից