مَلَكَنِي هَوَاكُمْ عَذَّبَنِي
Szerelmed rabul ejtett és meggyötört
Hu
Hu
الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ يَـا مَـوْلَانَـا
لَا بُـدَّ مِـن فَـنَـاء الْـمُـلْـكُ يَـبْـقَـى لِـلَّـه
Allah, Allah, Allah, Allah, ó mi Urunk!
Az elmúlás elkerülhetetlen, s az uralom Allahé marad
مَـلَـكَـنِـي هَـوَاكُـمْ عَـذَّبَـنِـي
وَزَادَنِـي شَـوْقًا وَ قَـلَـقَا
Szerelmed hatalmába kerített s meggyötört engem,
Fokozva vágyakozásomat s szívem nyugtalanságát
الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ يَـا مَـوْلَانَـا
لَا بُـدَّ مِـن فَـنَـاء الْـمُـلْـكُ يَـبْـقَـى لِـلَّـه
Allah, Allah, Allah, Allah, ó mi Urunk!
Az elmúlás elkerülhetetlen, s az uralom Allahé marad
الْـنَّـوَى وَالْـبَـيْـنُ أَقْـلَـقَـنِـي
وَغَـشِـيَ الْـقَـلْـبُ وَ إِحْـتَـرَقَ
A távolság s az elválás felkavarta lelkemet,
Szívemet homály fedte be s tűz emésztette el
الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ يَـا مَـوْلَانَـا
لَا بُـدَّ مِـن فَـنَـاء الْـمُـلْـكُ يَـبْـقَـى لِـلَّـه
Allah, Allah, Allah, Allah, ó mi Urunk!
Az elmúlás elkerülhetetlen, s az uralom Allahé marad
بِـثَـوْبِ رِضَـاكُـمْ كَـفِّـنُـونِـي
بِـبَـابِ حِمَاكُمْ أَلْـحِـدُونِـي
Elégedettséged köntösébe takarj el engem,
S házad kapujának küszöbénél temess el engem
الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ الـلَّـهْ يَـا مَـوْلَانَـا
لَا بُـدَّ مِـن فَـنَـاء الْـمُـلْـكُ يَـبْـقَـى لِـلَّـه
Allah, Allah, Allah, Allah, ó mi Urunk!
Az elmúlás elkerülhetetlen, s az uralom Allahé marad
وَاكْـتُـبُـوا عَـلَى قَـبْـرِي وَرَقَـةْ
هَـذَا مُـحِـبٌّ قَـدِ احْـتَـرَقْ
És írjatok a síromra egy szerény üzenetet:
„Íme, egy szerelmes, ki elégett a vágyakozásban”