No val de al-Aqiq reunímonos

nós e as de ollos escuros

Que pensas do louco de Layla?

El sufriu só unha parte desta loucura

Oh meus ollos, como me fatigaron

e oh miñas pálpebras, como me abandonaron

Oh meu corazonciño, ten paciencia

con aqueles que de min se afastaron

Separeime deles o luns

na mañá do martes, xa me sentía desolado sen eles

Son nobres señores que me deixaron atrás

chorando bágoas de sangue polos meus ollos

Chorei ata que mesmo os paxaros

sobre as pólas sentiron piedade de min

Por Alá, se morro de nostalxia

lavádeme coas miñas propias bágoas

Lamentádevos por min e dicide

"Velaquí xace un morto por eses ollos"

Aínda permanecín xunto ás monturas

suplicando: "Por Alá, levádeme

Ás moradas da miña xente!"

Partiron sen despedirse de min

Vai, oh meu mensaxeiro, onda eles

axiña, e bica as súas mans

Transmítelles os meus saúdos

quizais eles me acepten

Chegou a min o mensaxeiro sorrindo

e dixo: "Alégrate, pois a reconciliación é túa!

O vínculo do pan e do sal permanece entre vós

prometéronme que te reunirás con eles"