Oh, ti de ollos de mouras pálpebras, revive a melodía na nosa noite de conversa

Desvela do canto da morada de Sulayma mil significados.

Do resplandor do lóstrego que brillou sobre o monte Sinaí

O día en que Moisés buscou del unha faisca, mentres nós nos quentabamos co seu lume.

Quen viu del un escintileo clamou e xemeu

Quen escoite o xemido do aflixido, teme que poida esvaecerse en éxtase.

Oh Allah, ten piedade del e mírao, pois está consumido polo amor

Como aqueles que o probaron antes de que nós existísemos.

A xente da Súa presenza, de cuxo viño bebemos

Mentres que os que viviron no noso tempo non coñeceron o noso sentido.

Do viño do amor e da pureza bebemos

Tomamos o grolo da mañá das copas da paixón, e tamén o da tarde.

Que todo aquel que o negue veña a escoitarnos

Que oia a nosa virtude, o texto claro do Libro Manifesto.

A familia do Profeta, a xente da lealdade e da certeza

Eles son a Xente do Manto, oh Allah, por eles concédenos o Teu favor.

Eles son a Xente do Manto, oh Allah, por eles concédenos o Teu favor

Co benestar en ambas moradas, para nós e todos os nosos achegados.

Embalece os nosos estados, ten piedade de nós e non nos poñas a proba

E sexan as oracións sobre Ahmad mentres calquera ollo atope o sono.