Oh Ti que te achegaches e ascendiches,

E purificaches a túa esencia e familia,

Elevácheste ás alturas máis altas,

Nunha viaxe sen igual

O teu peito foi aberto en plenitude,

E aumentaches en coñecemento e estado espiritual,

Convertécheste verdadeiramente nun modelo exemplar,

Ti es Yāsīn e Ṭāhā

Por ti, Al-Buraq mostrou reverencia,

Cando te viu, o amado,

Inclinou a súa cabeza, achegándose a ti,

Coa túa luz, Deus manifestou o Seu esplendor

Oh ti que fuches concedido os Sete Versos Repetidos (al-Fātiḥah)

E a chave das portas dos significados,

Ascendiches por riba dos ceos,

E petaches na súa mesma porta

Guiaches os profetas na oración,

No santuario dos purificados,

Logo voaches cara aos ceos,

Mentres a alma ansiaba o seu desexo

Coñeciches á Xente da Mensaxe (Profetas),

A xente da guía e significación,

E ti mesmo eras un halo radiante,

Elevándote en xenerosidade e gloria

Primeiro che foron dadas cincuenta oracións,

Logo che foi concedida facilidade para agradarte

Cinco quedaron como obrigación e mandato,

E a chamada do seu suplicante é respondida

E para rematar, que a bendición e a paz

Do meu Mestre - mentres os paxaros arrulan

Sobre o nobre Profeta,

Mentres o amante está enfeitizado nel

E sobre os Compañeiros e a Familia, os mestres,

Líderes para a humanidade na bondade,

E sobre a xente de segredos espirituais e devoción,

Cuxas vidas ningunha pode comparar.