Da beleza do universo provén o meu viño

probeino puro e é lícito

Procede das calidades da miña Lúa chea

unha beleza que abrangue toda a perfección

Un semblante cuxo resplandor brillou

e o universo tornouse o seu espello

Se o teu corazón busca o encontro con El

deixa que a túa paixón se aliñe coa Súa

En espírito, son un vasto ceo

en corpo, son po

Son unha flor, son auga

pérdome na dozura da miña éxtase

O espírito ascendeu ao seu rango elevado

o corazón pasou a coidalo e protexelo

E o corpo apresurouse no seu camiño

para acadar con iso o seu desexo máis fondo

Oh censor, que criticas por ignorancia

a un amante que acadou a unión

Se censuras con verdade, serás tamén probado

e degustarías este amor ao instante

Pola túa aniquilación de todo o alleo a El

refúxiate na vastedade da Súa permanencia

E polo frescor da bebida do Seu pracer

apágase o anhelo ardente do corazón

Que se ofrezan as oracións de Deus

máis recendentes que calquera perfume

Sobre o Mensaxeiro que se manifestou

cuxa luz borra todo o extravío

Cunha paz que nunca remata

sobre a súa Familia, a xente de alta dignidade

Os seus Compañeiros e quen os seguen

e todos os homes de Allah