Quen é coma Ahmad nos dous mundos?

Lúa chea, toda a creación pérdese ante a súa beleza.

Quen é coma el? O Señor do Trono excelso honrouno

En carácter e creación, en verdade, Deus concedeulle.

E o sol enrubécese ante as luces do seu orto

As mentes dos homes abráianse ao concibir a súa esencia.

Bendito sexa Deus, que doces son as súas virtudes

El posuía a beleza, que radiante é o seu rostro.

Oh árabes de Wadi al-Nuqa, oh xentes de Kadhima

No voso fogar habita unha lúa que ten o seu pouso no corazón.

Que o Señor do Trono o bendiga mentres o sol saia

Mentres non haxa sol nin guía que iguale os seus camiños.

Allah concedeunos o louvor do Elixido

Oxalá sexa contado entre aqueles que loan o seu nome.

Cando chegue a ler o rexistro das miñas obras

Non teño a ninguén agás Aquel de graza infinita que me ampara.

Muhammad é o señor de ambos mundos, señor de xenios e homes

E mestre de ambos grupos, o dos árabes e o dos non árabes.

El é o amado, de quen se agarda a súa intercesión

Contra todos os horrores que nos asaltan de súpeto.

O noso Profeta, que ordena o ben e prohibe o mal

Non hai ninguén máis veraz na súa palabra, sexa un "si" ou un "non".

Como unha flor na súa frescura e a lúa chea na súa nobreza

Como un océano en xenerosidade e coma o Tempo mesmo en firme resolución.

Oh meu Señor, polo Elixido, permítenos acadar o que arelamos

E perdóanos o pasado, oh Ti, de xenerosidade sen límites.

E, oh Deus, perdoa as faltas de tódolos musulmáns

Por aquilo que recitan na Mesquita de al-Aqsa e no Santuario Antigo.

Pola dignidade daquel cuxa morada en Tayba é un santuario

E cuxo nome mesmo é un dos xuramentos máis sagrados.