Oh Mensaxeiro do Señor dos Mundos, Excelso,

o teu servo clamou: Oh Mensaxeiro, achégate!

O teu servo clamou, Oh Mensaxeiro, que non se me vexa

necesitado de ninguén agás de Alá, o Altísimo

Un servo no máis remoto Occidente chama a Muhammad,

sen ver a ninguén agás ao Mensaxeiro como o seu amparo

Un servo que agardou á porta, cheo de esperanza

nunha nobre acollida, malia que a súa espera se prolongou

Todos menos Ahmad empequeneceron ante min, pois en verdade

agardo unha gran mercé do Guía de todos os servos

Oh ti de nobre carácter e vasta xenerosidade, que dispós

para o hóspede dun ser Magnánimo, que expresou tan ben a súa súplica

Concédenos, segundo a medida da túa man xenerosa,

oh Electo da creación, un don que non tema o seu fin

Pois en cada ser vivo vertiches unha bendición,

e eu, como un humilde suplicante, aspiro á túa graza

Sexan contigo as pregarias de Deus e a Súa paz,

estendéndose aos Compañeiros do Profeta e á súa Familia