Di a quen me censura

déixame co meu destino, oh crítico

Se souberas o que aconteceu

non me reprocharías nada, oh ignorante

Acaso non ves o meu corpo doente

que a fraqueza minguou ata o extremo?

Dime, por quen é este tormento

esta paixón e este desvarío?

Deus bástame e abonda

di o que queiras, oh entremetido

Oh vós que habitades o meu íntimo

gardo para vós a pureza do afecto

Entregueivos, oh meus señores

as rendas do meu fado e o goberno

Non desamparedes a quen hoxe

elévase por vós entre os homes

De pé ante o limiar, firme

agardando a dita e o acollemento

Deus bástame e abonda

di o que queiras, oh entremetido

Sopraron as brisas da unión

dende a beira da Santidade Excelsa

E as súas luces anegaron

os mundos do corazón baleiro

De todo o que non sexa o seu adorado

o Único, a Verdade, o Protector

E reveláronse os seus misterios

e acadou a morada da unión

Deus bástame e abonda

di o que queiras, oh entremetido

Pasou o amante a noite co Amado

mentres o crítico necio ficou lonxe

Non soubo cal é a esencia do amor

entre os señores e os servos

Ai del, que lle custaría

se coñecese do home afortunado

O seu lugar xunto ao seu Señor

e Deus ben sabe o que el di

Deus bástame e abonda

di o que queiras, oh entremetido

Que poden dicir os detractores

de quen posúe un corazón íntegro?

Amante de todos os musulmáns

o seu único fin é o Señor Xeneroso

E recoñece para si mesmo

que é un servo humilde e cativo

Se non fose pola graza do seu Señor

sería un errante sen proveito

Deus bástame e abonda

di o que queiras, oh entremetido