As cortinas do 'entre' foron levantadas, e apareceron as luces da Unidade

Reveladas sen ningún 'onde', así que védeas, O Sufís!

Son o espello do meu Amado, no seu amor, O meu espírito, crece ben

De todo o que non sexa El, O eu, auséntate, e rexeita todas as cousas viles.

Dende que El se manifestou nestes lugares de visión, estiven inclinado e prostrado

Agradecéndolle e louvándoo, pois El abarcoume na identidade.

O marabilla do meu encontro, O a miña subsistencia na miña aniquilación

O a luz do meu empíreo, O a miña vida para sempre e sempre.

O escanciador achegouse a nós, e presentounos o cáliz.

Bebemos e saciámonos, das copas do Hashimí.