نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
Apeámonos no patio de Al-Hussain
Gl
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
يَا ابْنَ طَهَ الْبَشِيرِ جِئْنَا بِبَابِكَ
وَتَشَرَّفْنَا هُنَا بِلَثْمِ عِتَابِكَ
Oh fillo de Taha o Anunciador, chegamos á túa porta
E honrámonos aquí bicando o teu limiar
يَا حَفِيدَ الرَّسُولِ جِئْنَا رِحَابَكَ
مَنْبَعَ الْجُودِ مَصْدَرَ الْكَرَمَيْنَا
Oh neto do Mensaxeiro, chegamos aos teus espazos
Manancial da xenerosidade, fonte das dúas nobrezas
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
رَحْمَةُ اللهِ لِلْبَرِيَّةْ عَطَاهَا
مَنْ قَرَنَ ذَاتُهُ بِذَاتِه وَاصْطَفَاهَا
A misericordia de Deus entregada á creación
De quen vinculou o seu Ser ao seu e o elixiu
يَثْرِبٌ شُرِّفَتْ بِهِجْرَةِ طَهَ
يَا هَنَا مِصْرَ يَوْمَ جَاءَ حُسَيْنَا
Yatrib foi honrada pola hégira de Taha
Oh ledicia de Exipto o día que veu Hussein
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
اَلْأَمَاكِنْ إِلَى الْكِنَانَةْ تُهَنِّي
آلَ مِصْرٍ قَدْ جَاءَ مَنْ نَابَ عَنِّي
Os lugares felicitan á Terra de Kinana
Oh xente de Exipto, chegou quen me representa
لَا شَرِيفٌ سِوَاكَ فِي الْخَلْقِ طُرَّهْ
يَا كَرِيمَ الْأَجْدَادِ وَالْأَبَوَيْنَا
Non hai nobre senón ti en toda a creación
Oh xeneroso de devanceiros e de proxenitores
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
أُمُّكَ الزَّهْرَا لِلْمُكَمَّلِ قُرَّهْ
لَا شَبِيهٌ لَهَا مِنَ الْكَنْزِ دُرَّهْ
Túa nai Al-Zahra é o gozo do Perfeccionado
Non hai perla no tesouro que se lle compare
قَالَ خَيْرُ الْوَرَى حُسَيْنٌ مِنِّي
فِي حَدِيثٍ رَوَاهُ أَنَا مِنْ حُسَيْنَ
Dixo o mellor da creación: "Hussein é de min"
Nun dito que narrou: "E eu son de Hussein"
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
أَنْتَ بِالْأُمِّ قَدْ بَلَغْتَ الْكَمَالَ
وَعَلِيٌّ بِهِ تَسُودُ الرِّجَالَ
Pola túa nai acadaches a perfección
E por Alí es quen goberna sobre os homes
أَنْتَ فَرْعٌ زَكِيٌّ مِنْ خَيْرِ آلَا
عُنْصُرَ النُّورِ مَنْبِتُ الْحَرَمَيْنَا
Es unha pola pura da mellor estirpe
Elemento de luz, sementeiro dos dous Santuarios
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
فِي قُلُوبِ الْخِيَارِ رَبِّي كَتَبَكُمْ قَالَ
فِي الذِّكْرِ قُرْبَةً قُرْبَكُمْ
Nos corazóns dos elixidos meu Señor escribiuvos
No Recordo dixo que a vosa proximidade é devoción
كُلُّ حَسَبٍ مَقْطُوعٌ غَيْرَ حَسَبِكُمْ
قَبْضَةُ الْحَقِّ أَفْضَلُ النَّسَبَيْنَا
Toda liñaxe será cortada agás a vosa
O vínculo da Verdade, a mellor das castes
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
مَنْ يَزُورُ الْإِمَام أَتَتْهُ عِنَايَا
إِنْ أَصِلْ سَاحَهُ يَتِمُّ هَنَايَا
Quen visita o Imán recibe o seu amparo
Se chego á súa praza, a miña dita complétase
قَدْ أَتَيْنَاكَ وَالرِّكَابُ حَنَايَا
يَا ابْنَ خَيْرِ الْأَنَامِ نَظْرَةْ إِلَيْنَا
Chegamos a ti coas monturas fatigadas
Oh fillo do mellor da humanidade, míranos
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
خَاطَبَ اللهُ لِلْحُسَيْنِ شَفَاهَا
يَا شَهِيدَ الْمَحَبَّة يَا سِبْطَ طَهَ
Deus dirixiuse directamente a Hussein
Oh mártir do amor, oh neto de Taha
آيَةُ الطُّهْرِ أَنْتَ مَجْلَى صَفَاهَا
أَنْتَ رَيْحَانَتَاهُ وَالسِّبْطَيْنَا
Signo de pureza, ti es o espello da súa claridade
Es as súas dúas flores e o máis amado neto
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
جِئْنَا سَاحًا بِهَا تُحَطُّ الْخَطَايَا
مَنْهَلَ الْجُودِ مَصْدَرًا لِلْعَطَايَا
Chegamos á praza onde se borran as culpas
Manancial de xenerosidade, fonte de dons
مَنْ سِوَاكُمْ يُرْجَى لِكَشْفِ الْبَلَايَا
رَحْمَةُ اللهِ قَدْ هَدَاهَا إِلَيْنَا
Quen senón vós pode aliviar as desgrazas?
A misericordia de Deus que El nos enviou
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
ضَرَّنِي الْكَرْبُ جِئْتُ سَاحَ الْكِرَامَا
شَاكِيًا بَاكِيًا مِنَ الْآَمَا
O sufrimento feriume e vin á praza dos nobres
Queixoso e choroso polas miñas dores
بِأَخِيكَ الْعَظِيمْ حَسَنُ الْإِمَامَا
دَوْحَةِ النُّورِ طَاهِرِ الْعُنْصُرَيْنَا
Polo teu gran irmán, Hasan o Imán
Árbore da luz, puro nas súas dúas esencias
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
دَاوِ جِسْمًا مِنَ الضَّنَا كَمْ عَانَى
وَكَذَا الضُّرُّ وَالْأَسَى مَسَّانَا
Sanda o corpo da extenuación que tanto sufriu
Pois o dano e a mágoa tocáronnos
فَهِيَ كَوْكَبْ بَدَا مَعَ الْكَوْكَبَانِ
أُمُّ هَاشِمْ كَرِيمَةُ الدَّارَيْنَا
Ela é un astro que apareceu cos dous astros
Umm Hashim, a nobre das dúas moradas
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
حُبُّكُمْ فِي الْعُرُوقِ وَالْقَلْبُ يَسْرِي
جِئْتُكُمْ بَدِّلُوا لِعُسْرِي بِيُسْرِي
O voso amor corre polas veas e polo corazón
Vin a vós: trocade a miña penuria en alivio
بِأَبِيكَ الْإِمَامُ اجْبُرِي لِي كَسْرِي
فُكَّ أَسْرِي وَسُدَّ عَنِّي الدَّيْنَا
Polo teu pai o Imán, sanda a miña quebra
Libera o meu cativerio e paga a miña débeda
نَحْنُ فِي سَاحَةِ الْحُسَيْنِ نَزَلْنَا
فِي حِمَى اللهِ مَنْ أَتَى لِحُسَيْنَا
Na praza de Hussein pousamos
No amparo de Deus está quen a Hussein vén
طَيِّبُونِي لِكَيْ أَعُودَ بِلَادِي
وَبَرِّئُونِي لِكَيْ أَرَى أَوْلَادِي
Perfumádeme para que volva ás miñas terras
E sandádeme para que vexa aos meus fillos
فَإِذَا سِرْتُ يَا سَاكِنِينَ فُؤَادِي
تِمُّوا لِلنِّعْمَةِ وَاحْفَظُوهَا عَلَيْنَا
Cando marche, oh vós que habitades o meu peito
Completade a vosa graza e protexédenos