Guíe Deus ao Amado da Beleza cara á rectitude,

e libéreo da ruína que el tanto teme.

E a alma do envexoso, faga Deus que os seus ollos ardan de pena,

e que o manteña desvelado ata pasar a noite en vela.

E que a gacela do santuario nunca deixe de agasallarnos

con almiscre e cánfora mentres os inimigos fican descoidados.

Por ela amo Dammun, o Najd e os outeiros,

e Khaylah e o desfiladeiro onde a súa luz se manifestou.

Unha dama velada da liñaxe de Hashim e Mahoma,

sobre el sexan as bendicións de Deus, constantes e eternas.

Non me reprochedes pola fermosa, máis ben perdoádeme,

pois o meu corazón está con ela no solpores como no alborear.

Oh, vós que censurades, amosade dozura e compaixón

cun amante aflixido cuxa vida se volveu penosa.

E non imaxines, gacela da tribo, que eu

caín na loucura, Deus non o queira, mentres o cameleiro entoa o seu canto.

Conducindo os camelos do anhelo cara a un santuario

onde a xente se asentou nun xardín de orballo.

En Aydid, preserve Deus todo Aydid,

cunha nube viaxeira sempre que o lóstrego brille ou o trono ruxa.

Que cruce as verdes praderías de Wadi al-Naqa,

cara a Zanbal e Bashar, mentres a rula siga cantando.

E que a luz envolva a al-Furayt e á xente de Bakdar,

con chuvascos de perdón e amparo fronte á ruína.

Pois cantos gnósticos se agochan neses camposantos?

E cantos grandes sabios que guían na escuridade da ignorancia?

En Aydid, cada festividade volveuse nunha fonte de intimidade,

cos veciños que alí viaxan, esa xente da verdadeira guía.

Os imáns da relixión de Deus, que chaman á Súa creación

á Súa porta; ¡benaventurado quen escoite esa chamada!

E camiñade cara ao Señor Magnífico con dilixencia,

na Súa obediencia, arelando a ledicia eterna.

Temendo o castigo de Deus no Seu lume,

onde os que foron tiránicos e rebeldes morarán por sempre.

Aqueles que non seguiron ao Mellor dos Homes, Mahoma,

o Profeta da Guía, o Océano de Xenerosidade, o que limpa a ferruxe do corazón.

Sobre el sexan as bendicións de Deus e logo a Súa paz,

unha loanza e unha saudación ata o fin dos tempos.