ْيَاجَمَالُه
Oh, How Beautiful He Is!
Gl
آه يَا جَمَالُه يَا جَمَالُهْ
سِيدْنَا النَّبِى يَا جَمَالُهْ
Ah, que beleza a súa! Que beleza!
Ah, que beleza a súa! Que beleza!
سِيدْنَا النَّبِى يَا جَمَالُهْ
O noso Mestre, o Profeta, que beleza a súa!
كَحِيلُ الطَّرْفِ حَبِيبِي لَوْ تَرَاهُ
ضَحُوكُ السِّنِّ لِلْعَاشِقِ رَمَاهُ
De ollos ungidos con kohl o meu Amado, se puideras velo!
De sorriso radiante, somerxe ao amante no asombro do amor.
بَهِيُّ الطَّلْعَةْ فَالْمَوْلَى اصْطَفَاهُ
وَكُلُّ الْخَلْقِ أَنَارَ بِنُورِ طه
De rostro resplandecente, o mesmo Señor escolleuno,
e toda a creación ilumínase coa luz de Ṭā-Hā.
وَلَا ظِلُّ لَهُ بَلْ كَانَ نُوْرَا
تَنَالَ الشَّمْسُ مِنْهُ هُوَ الْبُدُوْرَ
Non proxectaba sombra, senón que era luz;
o sol toma o seu brillo del, mentres el é a lúa chea.
وَلَمْ يَكُنِ الْهُدَى لَوْلَاهُ ظُهُوْرَا
وَ كُلُّ الْكَوْنِ أَنَارَ بِنُوْرِ طَــــــهَ
Se non fora por el, a guía nunca tería aparecido,
e todo o universo ilumínase coa luz de Ṭā-Hā.
وَكَفُّ الْمُصْطَفَى كَالْوَرْدِ نَادِى
وَعِطْرُهَا يَبْقَى إِذَا مَسَّتْ أَيَادِى
A palma do Elixido é coma unha rosa fresca e orballada,
e o seu recendo perdura nas mans que a tocan.
وَعَمَّ نَوَالُهَا كُلَّ الْعِبَادِ
حَبِيبُ اللهِ يَا خَيْرَ الْبَرَايَا
A súa xenerosa mercé alcanzou a todos os servos,
Oh Amado de Allah, oh o mellor de toda a creación!
وَرِيقُ الْمُصْطَفَى يَشْفِي الْعَلِيلَ
وَعَيْنُ قَتَادَةَ خُذْهَا دَلِيلًا
A saliva bendita do Elixido cura ao doente;
toma o ollo de Qatādah como proba disto.
تَفَلَ فِي الْبِئْرِ أَضْحَتْ سَلْسَبِيلًا
وَصَارَ لِصَحْبِهِ شَهْدًا مُدَامًا
Cuspiu no pozo e este tornouse un manancial fluente,
e para os seus compañeiros volveuse mel doce e constante.