Apresúrate, pois fuxiron de ti os botíns

repartíronnos mentres ti durmías

Se viras a quen acadaron o premio

chorarías tal como choran as pombas

Se desexas non sentir xamais o arrepentimento

érvete e aférrate ao Amado dos corazóns

Mantente na Porta, oh alma aflixida

pois o afortunado é quen persiste nela

Quen persiste na Porta acada a proximidade

e gaña a recompensa e os botíns

Non durmas na hora da Manifestación Divina

pois quen dorme non poderá acadar o premio

Os pecados feriron fondo o meu corazón

e non atopo para el bálsamo ningún

Salvo o Teu favor, oh meu Señor

oh Ti de inmensa xenerosidade e infinita graza

Buscamos a proximidade a Ti, oh meu Señor

a través do mestre de árabes e non árabes

O noso Profeta, o Elixido, o Tihami

aquel que veu como o Selo dos Profetas