Thuirt mi, nuair a dh’fhalbh uam

solas do mhaise dhìonta

Air Dhia, chaitheadh mi le tinneas

anns an d’fhuair mi blas air a’ bhàs fhèin

Is mo shùilean, bhon ghuil shearbh

a’ sruthadh mar fhuarain ruith

Is cha robh mo rosgan sàsaichte leis na deòir a shruth

gus an do thiormaich iad fhèin

Tha mo chridhe air seachran ann an gaol, mo mhiann a’ fàs

cuin a bhios ar n-aonadh ann?

Dh’fhalbh an solas bhon t-sealladh agam

O Ghealach àlainn, thoir comhfhurtachd do na sùilean seo