Ma nì sibh mo chridhe briste slàn,

'S sibhse a tha a' cumail nan ròpan.

Ma ruigeas sibh, a ghràidh,

'S e seo dòigh nan uaislean.

Thuirt na gealaich anns an oidhche dhorcha:

"Innis do mhaighstirean an gaol dìoghrasach

Ge bith cò a tha dèidheil air Muhammad,

Tha e ann an sàbhailteachd agus sìth."

Dh'èirich dà mhuir mo dheòir,

Cha mhòr a' coinneachadh mar a tha iad a' sruthadh.

Eadar mo chluais agus mo chridhe,

Tha cnap-starra nach tèid thairis.

Agus mo ghràdh, a dhà ghruaidh,

Tha iad mar dhà ròs, mar dhath dearg soilleir.

Agus na deòir a tha a' sruthadh bho mo shùilean,

Tha iad a' tuiteam mar fhliuchadh nan neòil trom.

Tha na carabhanaichean a' falbh gu luath,

A' sireadh fearann Hijaz.

Agus tha na beathaichean a' leum air adhart gu h-eudmhor,

A' crith le cianalas agus mì-chofhurtachd.

Gach uair a ghairm an stiùiriche iad,

Tha an neach a tha a' strì le fìor-rùn a' soirbheachadh.

Agus tha gaol am broinn mo chridhe,

A' tilgeil a shaighdean aig gach mionaid.

Chuir Allah thugainn,

An tiodhlac as naomha aige.

Ahmad, am Fear Taghte, Ṭāhā,

Maighstir nan teachdairean uasal.