Aig gleann al-Aqiq thàinig sinn còmhla

sinne agus an fheadhainn le sùilean dubha

Dè do bheachd air Amadan Laila?

Cha robh aige ach pìos den chuthach seo

O mo shùilean, mar a rinn iad sgìth mi

is O mo mhallaidhean, mar a thrèig iad mi

O mo chridhe bhig, bi foighidneach

riuthasan a dh'fhàg mi

Dhealaich mi riutha air an Luan

is madainn na Màirt bha mi fo mhulad às an aonais

'S iad uaislean a dh'fhàg mi às an dèidh

a' sileadh deòir fala bho mo shùilean

Ghuil mi gus an do ghabh eadhon na h-eòin

air na geugan truas rium

Air sgàth Allah, ma bhàsaicheas mi le miann

nighibh mi le mo dheòir fhèin

Dèanibh gal tharam is abraibh

"Seo fear a chaidh a mharbhadh leis na sùilean sin."

Dh'fhan mi fhathast timcheall air na h-eich-ghiùlain

ag ràdh "Air sgàth Allah, giùlainibh mi"

Gu dachaighean mo dhuine!

Dh'fhalbh iad gun soraidh slàn fhàgail agam

Rach, O mo theachdaire, thuca

dèan cabhag is pòg an làmhan

Thoir mo bheannachdan thuca

is dòcha gun gabh iad rium a-rithist

Thàinig mo theachdaire thugam 's e a' gàireachdainn

is thuirt e "Biodh gàirdeachas ort, oir tha rèite agad!"

Tha ceangal an arain 's an t-salainn fhathast ann

gheall iad dhomh gum bi sibh còmhla a-rithist