O fhear-iarrtais Allah, ath-ghairmidh mi mo rann dhut, èist ris

Ma thuigeas tu mo bhriathran, ruigidh tu Allah troimhe

O fhear-iarrtais, gabh fìon an Aonachais

Is ma thogras tu barrachd, dìochuimhnich a h-uile nì eile

Cuimhnich an t-Ainm as Airde is paisg an cruinne-cé gus buannachd

Rach an sàs ann an cuan na Sìorraidheachd, oir is e sin cuan Allah

Rach an sàs ann an cuan nan solas, nan ciall is nan rùintean

Is leig as an saoghal seo, gus an ruig do chridhe a mhiann

Is falbh a dh'fhios an Adhraidh, blais brìgh an Fhianais

Oir chan eil an bith seo ach bho sholas Allah

An Rìoghachd, an Saoghal Spioradail, is an Uachdaranachd mar an ceudna

Is iad uile feartan, is an Fhèineachd an t-Ainmichte

Siubhail air falbh bho na feartan is falbh a dh'fhios Fhèineachd na Fhèineachd

Is e dathan caochlaideach a tha an seo, a thilleas gu Allah

Is ann dhasan a tha a’ chrìoch is bhuaithe a thàinig an toiseach

Is a-nis tha e air nochdadh, is an cruinne-cé na sgeadachadh

Is e an saoghal an sgàthan aige is foillseachadh nam feartan

Is e Muhammad solas na Fhèineachd, gum beannaicheadh Allah e

Tha Al-Alawi ag ràdh facal a thèid gabhail ris

Tha inntinnean air an call ann, a’ dol à sealladh ann an Fhèineachd Allah