Chan eil cùram agam ach ortsa, mar is aithne dhut,

Is e buannachd a th' ann an dlùths, is is e call a th' ann an astar

Tarraing mi thugad fhèin, a-steach don ghreim agad,

Oir tha mi air mo chunntadh leat anns gach nì as aithne dhomh

Is tusa mo mhiann, mar sin bi mar threòraiche dhomh,

Tha mo chridhe tartmhor, mar sin thoir air falbh am bròn seo uam

Cò a bhios ann dhomh mura h-eil Thusa dhomh,

Chì thu m' irioslachd, is is tusa an Tì as Tròcairiche

Is tric a bhios mi a’ gairm, O Fheàrr nan Treòraichean,

Is leòr an dealachadh, tha do fhialaidheachd a’ sruthadh thairis

Tha prìs àrd air solas an aonaidh,

Chan eil duine eile agam ach Thusa, mar sin bi fialaidh is gràsmhor

Tha dlùths is astar co-ionann dhomh,

Oir tha mo threòrachadh anns na dh’òrdaich thu dhomh

Mar sin dèan mo thiodhlacan mar spiorad na beatha,

Gràdh mo bhith, Taha, am fear-teagaisg

Is aithne dhut mo rùn, mo ghràdh, is mo chàirdeas,

Mar sin bi còmhla ris an Chùrdach anns gach buaidh

Beannachdan mo Thighearna air gràdh mo chridhe,

Taha, an Treòraiche, sìth air o chionn nan uile