Sheirbheisich mi e le m' òran, a' sireadh maitheanais

Airson peacaidhean beatha a chaidh seachad ann am bàrdachd agus seirbheis dha càch

Air a sgeadachadh leis an dà pheacadh seo, a' bhuil a tha mi a' cur eagal air

Tha e mar gum b' e beathach ìobairteach a bh' annam

An dà mhearachd seo, lean mi dìreach mì-mhodh òige

Gun dad a choileanadh aig a' cheann thall ach gnìomh ceàrr agus aithreachas

Och, airson anam a tha air coinneachadh ri call a-mhàin anns na gnothaichean aice!

Cha do chleachd i an saoghal seo gus an ath fhear a dhèanamh tèarainte, no eadhon gus tòiseachadh air barganachadh

Ge b' e cò a reiceas a bheatha shìorraidh airson an t-saoghail seo,

Lorgaidh e a dh'aithghearr gu bheil e air a mhealladh, an dà chuid ann an buannachdan an làthair agus san àm ri teachd

Nam biodh mi a' dèanamh peacaidh, cha bhris e

Mo chùmhnant leis an Fhàidh, no gearradh dheth mo cheangal ris

Oir tha cùmhnant dìon agam bhuaithe

Le bhith air ainmeachadh mar Mhuhammad, agus is e as dìlse de chinne-daonna uile ann a bhith a' cumail earbsa

Air Latha an Àrdachaidh, mura toir e mo làmh

A-mach à fialaidheachd ghlan, an uairsin dìreach can, “Dè an crìoch uamhasach!”

Fada bhuaithe a bhith a-riamh a' diùltadh an dòchasach de na tiodhlacan fialaidh aige,

No a bhith a' tionndadh air ais cuideigin a tha a' sireadh fasgadh gun a bhith ga làimhseachadh gu urramach

Oir bhon a thug mi mo smuaintean uile dha mholadh,

Lorg mi e mar an gealltanas as fheàrr airson mo shaoradh

Cha tèid a bheairteas seachad eadhon air làimh a tha salach agus bochd,

Oir gu cinnteach faodaidh an t-uisge flùraichean a thoirt a-mach eadhon air na leòidean as creagach

Gu dearbh, chan eil barrachd miann agam airson flùraichean an t-saoghail seo,

Coltach ris an fheadhainn a chaidh a chruinneachadh le làmhan Zuhayr airson a mholadh air Ḥarim