Chuir naidheachdan mu a thuras eagal ann an cridheachan an nàmhaid,

Mar a tha gobhair aineolach air an clisgeadh le fuaim obann

Lean e orra ann an gach raon-catha,

Gus an deach an gearradh le sleaghan, Mar fheòil air bòrd bùidseir

Bha iad ag iarraidh teicheadh, cha mhòr a’ farmad

Ris na cuirp air an giùlan le iolairean agus vultures

Chaidh na h-oidhcheannan seachad, gun a bhith comasach air an àireamhachadh,

Ach mura b’ iad oidhcheannan nan Mìosan Naomha

Mar gum biodh an creideamh na aoigh a ràinig an lios,

Le gach ceannard gaisgeil deiseil airson feòil an nàmhaid a reubadh

A’ toirt leis muir de dhaoine armaichte air eich luath,

A’ tilgeil tonnan de ghaisgich gaisgeil ann an tumult clisgeadh

Gach fear a’ freagairt gairm Allah, a’ sireadh a thoileachas,

A’ cur ionnsaigh fhiadhaich, gus mì-chreideamh a reubadh às a fhreumhan

Gus an robh creideamh Islam, le taing dhaibh,

Às deidh a bhith air a fògradh bho a dùthaich, A-rithist aonaichte le a càirdean

An-còmhnaidh air a dhìon bho a nàimhdean leis an athair as fheàrr

Agus an duine as fheàrr, Gus nach robh i na dìlleachdan no na bantraich

B’ iad na beanntan — faighnich dhaibhsan a bha a’ sabaid nan aghaidh,

Dè dìreach a chunnaic iad dhiubh ann an gach raon-catha

Faighnich Hunayn, faighnich Badr, faighnich Uhud — ràithean bàis is sgrios,

Nas miosa dhaibh na epidemics marbhtach

Thill na claidheamhan soilleir aca air ais air an sàsachadh agus air an sàrachadh,

Às deidh dhaibh òl gu domhainn fo ghlasagan dubha air cinn an nàmhaid

Mar sgrìobhadairean a’ cleachdadh peann-reed airson sleaghan,

Cha do dh’ fhàg na peann aca pàirt sam bith de na cuirp gun phuing no gun chomharra

A’ brùthadh le airm, ach bha càileachd sònraichte a’ comharrachadh iad,

Mar a tha ròs eadar-dhealaichte le a bholadh Bho chraobh salam thornaich

Bhiodh gaothan a’ bhuannachaidh a’ toirt thugad an cùbhraidh,

Gus am biodh tu a’ smaoineachadh air gach fear gaisgeil dhiubh Mar fhlùr brèagha ann am bud

Mar gum biodh, a’ marcachd air an eich, b’ iad flùraichean a’ fàs air àirde,

Air an cumail an sin chan ann le teannas an t-suidheachain aca, Ach le daingneachd an rùin

Na cridheachan nàmhaid ann an turmoil, air an uabhasachadh aig an cumhachd mhòr aca,

Cha b’ urrainn dhaibh gaisgich gaisgeil a chomharrachadh bho thrèudan chaorach

Iadsan aig a bheil cuideachadh a’ tighinn bho Theachdaire Allah —

Eadhon leòmhainn a’ coinneachadh riutha anns na laighe aca bhiodh air an clisgeadh le eagal

Cha bhiodh tu a-riamh a’ faicinn caraid dha gun chuideachadh bhuaithe,

No fhathast nàmhaid dha gun a bhith air a bhualadh

Stèidhich e a choimhearsnachd taobh a-staigh daingneach a chreideimh,

Mar a tha an leòmhann a’ socrachadh sìos le a cuileanan anns an lair aige

Dè cho tric a tha faclan Allah

Air an tilgeil sìos an fheadhainn a bha a’ strì ris! Dè cho tric a tha an Dearbhadh Soilleir air a nàimhdean a bhualadh ann an argamaid!

Gu leòr de mhìorbhail dhut — leithid de eòlas a chaidh a lorg

Ann an cuideigin gun litreachas, a’ fuireach ann an Linn an Aineolais, Agus leithid de ghrinneas ann an dìlleachdan!