Nochd a bhreith soilleir purrachd a thùs,

O, cho glan a thòiseachadh 's a chrìoch!

Air an latha sin, thuig na Peirsich gun deach rabhadh a thoirt dhaibh

Mu thòiseachadh mì-chinnt agus mòr-thubaistean

An oidhche sin, nochd sgàineadh ann an Àirc Chosroes,

Mar a chaidh aonachd agus co-sheirm a shluaigh a chall gu bràth

Dh'fhàs an teine, le bròn airson na call, gun anail,

Agus chaidh an abhainn air seachran le bròn

Bha Sawa fo thrioblaid mar a tharraing uisgeachan a locha air ais,

Agus thill an tè a thàinig ag òl às le tart is fearg

Bha e mar gum biodh, le bròn, gun do ghabh an teine fliuchas an uisge,

Agus gun do ghabh an t-uisge tiormachd loisgte an teine

Bha na sìthichean a' glaodhaich, agus bha na solais a' lasadh,

Mar a chaidh an fhìrinn fhoillseachadh ann an ciall agus facal

Ach dall agus bodhar, cha chuala na Peirsich na deagh naidheachdan,

Cha do chunnaic iad eadhon lasadh nan comharran rabhaidh

Fiù 's an dèidh do luchd-fiosaidh an t-sluaigh innse dhaibh

Nach maireadh an seann chreideamh cam aca

Agus an dèidh dhaibh fhaicinn reultan a' tuiteam air fàire,

A' tuiteam bho na nèamhan, dìreach mar a bha na h-ìomhaighean a' tuiteam air talamh

Gus an deach eadhon na deamhain a chur air falbh, a' teicheadh bho shlighe an fhoillseachaidh,

A' leantainn às dèidh feadhainn eile a bha a' teicheadh

Bha iad a' teicheadh dìreach mar ghaisgich Abraha,

No mar an t-arm a chaidh a sgapadh le clachan air an tilgeil Bho làimh an Fhàidh fhèin

Air an tilgeil leis an dèidh dha moladh a thoirt do Dhia ann am pailm a làimh,

Mar a chaidh am fear a mholadh a Thighearna a thilgeil a-mach Bho bhroinn na mòintich