Thuirt muinntir a' ghràidh rium:

Ma dhearbhas Dia thu leis a' phàisde seo,

Biodh fios agad gu bheil a h-àite àrd agus prìseil;

Eadhon tha na sgoilearan air am fàgail troimh-a-chèile leis.

Chan eil fìor ghaol às aonais Aonachd,

Agus chan eil Aonachd nach eil daor air a chosnadh.

Chan eil fìon mura h-eil e na fhìon seulaichte,

Agus chan eil àite spioradail mura ruig e na h-àirdean.

Mar a bha mi na laighe domhainn nam chadal,

Sheas Fir Dhè os mo chionn.

Thuirt iad rium: Éirich, a chadalach,

Agus cuimhnich air do Thighearna Sìorraidh.

Tha daoine ag innse dhomh gu bheil mi air seacharan

Ach tha mo shlighe air a snaidheadh agus soilleir.

Oir ma tha mi air mo ghlanadh le mo Thighearna,

Chan eil breitheanas an duine cudromach.

Tha an là air briseadh air mo Leannan,

Gus an do choimhead mi air le mo shùilean fhèin.

Is tusa a-mhàin mo rùn, a Dhia,

Agus tha còir agad orm nas motha na tha agam orm fhìn.