Thug iad aonadh dhomh an dèidh mo chèin

is thug iad urram do mo sheann choicheangal

Is a dh’aindeoin an fheadhainn fharmadaich

choilean iad mo ghealladh le aonadh

O, m’ aoibhneas anns an dlùths seo!

O, beannachd mo fhortain is mo rùin!

Bha mo ghealach làn fialaidh dhomh le aonadh

O, mo bheannachd, ràinig mi mo cheann-uidhe

Mar sin cruinnich, a dheòir mo shùilean

is rach às, a theine mo mhiann

Oir tha mi ann an oidhche mo dhlùth-chaidreachais

is tha tobar mo spioraid air fàs glan

Ghabh mi mo chuachan gaoil

am measg fàileadh lusa-an-rìgh is ròsan

Bho làmhan neach le ceum snasail

maiseach, le dealbh seang is uasal

Aig amannan bidh e a’ seinn, “Gabh mo chuach”

is uair eile, “Seo mo ghruaidh”

Ma their mi, “O Mhaighistir a mhìle uair”

freagraidh e, “O Sheirbhisich a mhìle uair”

Ma bheir e deoch mheasgaichte do chàch

thèid mo thaghadh airson an fhìor-ghlan a-mhàin

Ann a ghràdh, leig dhiot do choire orm

is tilg air falbh mo thuigse air ceart no ceàrr

Oir tha teine mo mhiann na ghràdh

mar shonas sìorraidh Phàrrais dhomh