O Chaba nan rùintean, O thobar nan solas

Le diongmhaltas, O Fhear-taghaite, neartaich thu creideamh Allah

Is iad ar n-anaman d’ fhuasgladh, agus mar an ceudna na cuirp

O fhear-thaghaite an Fhosgladair, am measg fhaidhean Allah

O thusa aig a bheil an dearbhadh soilleir, aig a bheil a’ Chòran mar nàdar

Cha bhiodh na h-uile-chruinne ann, air a chòir, mur b’ e esan

Tha do bhratach àrdaichte, agus d’ fhacal air a chluinntinn

Agus tha do ghràdh air a sheulachadh ann an cridhe gach neach-miannaidh

Tha sinn a’ guidhe ort tro na dà ogha, gus an sgòth trioblaid seo a thogail

O thèarmann an dà shaoghail ann an àm a’ chàthaidh, an dèidh Allah

An sin bidh thu ann an Àite a’ Chruinnichidh, le do thaisbeanadh air a neartachadh

Mar sin, gach uair a thèid do chuimhneachadh, gum biodh beannachdan Allah ort