A dhuine na súl dorcha, athbheoigh an fonn ar oíche ár gcomhrá

Nocht míle brí ó amhrán áitreabh Shulayma.

Ó shoilse na tintreach a d’fhoilsigh ar Shliabh Shíonáí

An lá a lorg Maois splanc uaithi, is muidne á dtéamh ag a tine.

An té a chonaic splanc uaithi, scread sé is d’uchlánaigh

An té a chloiseann osna an bhrónaigh, bíodh eagla air go n-imeodh sé i rímhéad.

A Allah, déan trócaire air is féach air, óir tá sé traochta ag an ngrá

Mar iadsan a bhlas é sular mhair muid riamh.

Lucht a láithreach, ar ól muid as a bhfíon

Is iadsan dár linne, níor thuig siad ár mbrí.

Ó fhíon an ghrá is na gile a d’ól muid

Ghlac muid deoch na maidine ó chupáin na páise, is deoch an tráthnóna freisin.

Gach duine a shéanann seo, tagaidís is éistidís linn

Cloiseadh sé ár mbua, téacs soiléir an Leabhair Fhollasaigh.

Muintir an Fháidh, lucht na dílseachta is na deimhneachta

Is iadsan Muintir an Chlóca, a Allah, bronn orainn Do thabhartas tríothu.

Is iadsan Muintir an Chlóca, a Allah, bronn orainn Do thabhartas tríothu

Le sláinte sa dá shaol, dúinne is dár muintir go léir.

Maisigh ár ndála, déan trócaire orainn, is ná cuir triail orainn

Agus paidreacha ar Ahmad an fhad is a thiteann codladh ar aon tsúil.