صَفَتِ النَّظْرَهْ
Ba Shoiléir an Fhís
Ga
Ga
صَفَتِ النَّظْرَهْ طَابَتِ الْحَضْرَةْ
جَاءَتِ الْبُشْرَى لِأَهْل اللهِ
Bhí an radharc glan, d'éirigh an Comhthionól milis
Tháinig an dea-scéala chuig muintir Allah
قَامُوْا سُكَارَى لِذِي الْبِشَارَه
جَعْلَوْا عِمَارَهْ شُكْراً لِلّهِ
D'éirigh siad ar meisce don teachtaireacht sin
Bhunaigh siad tógáil spioradálta mar bhuíochas le hAllah
أَيُّهَا الْحَاضِرْ اُذْكُرْ وَذَاكِرْ
إِيَّاكَ تُنْكِرْ حَالَ أَهْلِ اللهِ
A dhuine atá i láthair, cuimhnigh is meabhraigh
Seachain séanadh ar staid mhuintir Allah
فَسَلِّمْ لَهُمْ فِيمَا عَرَاهُمْ
وَاعْلَمْ أَنَّهُمْ غَابُوْا فِي اللهِ
Géill dóibh i cibé a thagann orthu
Is tuig go bhfuil siad imithe as in Allah
فَالْوَجْدُ بِهِمْ دَاعِيْ يَدْعِيْهِمْ
يَطْرَأْ عَلَيْهِمْ فِيْ ذِكْرِ اللهِ
Mar is glaoiteoir an t-aoibhneas a thoghas iad
Is beireann sé orthu i gcuimhne Allah
وَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَتَوَاجَدْ
قَصْداً يَتَعَرَّضْ لِفَضْلِ اللهِ
An té nach bhfaigheann aoibhneas, lorgadh sé é a mhealladh
Á nochtadh féin d’aon ghnó do ghrása Allah
هَكَذَا قَالُوْا وَلِذَا مَالَوْا
وَلَقَدْ غَالُوْا فِي ذِكْرِ اللهِ
Sin mar a dúirt siad is dá bharr a luasc siad
Is d'imigh siad thar fóir i gcuimhne Allah
حَتَّى قَدْ ظَنَّا مَنْ لَيْسَ مِنَّا
أَنَّا جُنِنَّا بِذِكْرِاللهِ
Go dtí gur cheap siúd nach as ár measc iad
Go rabhamar as ár meabhair le cuimhne Allah
هَنِيْئاً لَنَا ثُمَّ بُشْرَانَا
إِنْ كَانَ لَنَا حُمْقٌ فِي اللهِ
Is beannaithe muidne, is gile an dea-scéala
Má tá ár mbuile suite in Allah