نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Tá boladh milis ag gaotha séimh do ghrá
Maireann agus bláthaíonn anamacha tríothu
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ní daoine iad ach iad siúd a d'aithin thú,
Agus is slua gan chiall iad na daoine eile
دَخَلُوا فُقَرَاءَ إِلَى الدُّنيَا
وَ كَمَا دَخَلُوا مِنْهَا خَرَجُوا
Chuaigh siad isteach sa saol bocht,
Agus díreach mar a chuaigh siad isteach ann, d'imigh siad
قَومٌ فَعَلُوا خَيْراً فَعَلَوْا
وَ عَلَى دَرَجِ العَلْيَا دَرَجُوا
Daoine a rinne gníomhartha maithe—agus mar sin d'ardaigh siad,
Ag dreapadh céimeanna na ngradam is airde
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Tá boladh milis ag gaotha séimh do ghrá
Maireann agus bláthaíonn anamacha tríothu
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ní daoine iad ach iad siúd a d'aithin thú,
Agus is slua gan chiall iad na daoine eile
يَا بَدْرُ عَلَامَ الهَجْرُ دُجَى
فَالْقَلبُ لِفَقدِكَ يَنزَعِجُ
A ghealach lán, cén fáth a thug an scaradh a leithéid de dhorchadas
mar tá an croí fíor-bhuartha le d'easpa.
لَا أَعتَبُ قَلبَ الغَافِلِ عَنكَ
فَلَيسَ عَلَى الأَعمَى حَرَجُ
Ní cháineann mé an croí atá aineolach ort,
Mar níl aon locht ar an ndall
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Tá boladh milis ag gaotha séimh do ghrá
Maireann agus bláthaíonn anamacha tríothu
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ní daoine iad ach iad siúd a d'aithin thú,
Agus is slua gan chiall iad na daoine eile
يَا مُدَّعِياً لِطَرِيقِهِمُ
بَادِر فَطَرِيقُكَ مُنعَرَجُ
A thú a mhaíonn go leanann tú a gcosán,
Brostaigh—tá do bhealach casta agus míchothrom
تَهْوَى لَيلَى وَ تَنَامُ الَّيلَ
لَعَمْرُكَ ذا فٍعلٌ سَمِجُ
Mhaíonn tú grá do Laíle, ach codlaíonn tú tríd an oíche,
Le do shaol, is fíor-náireach an gníomh é sin!
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Tá boladh milis ag gaotha séimh do ghrá
Maireann agus bláthaíonn anamacha tríothu
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ní daoine iad ach iad siúd a d'aithin thú,
Agus is slua gan chiall iad na daoine eile
يا بَدرُ بِذُلٍّ لَن نَبْرَح
عَن بَابِ الحِبِّ فَهَل نَلِجُ
A Ghealach Lán, le humhlaíocht ní imeoimid,
Ó dhoras an Grá, mar sin an féidir linn dul isteach?
فَمَتَى بِوِصَالِكَ يَا أمَلِي
أَلحَانُ الحُبِّ لَهَا هَزَجُ
Cathain, a mo dhóchas, trí aontacht leat,
An mbeidh ceol grá ag seinm le háthas?
نَسَمَاتُ هَوَاكَ لَهَا أَرَجُ
تَحْيَا وَ تَعِيشُ بِهَا المُهَجُ
Tá boladh milis ag gaotha séimh do ghrá
Maireann agus bláthaíonn anamacha tríothu
مَا النَّاسُ سِوَى قَوْمٍ عَرَفُوكَ
وَ غَيرُهُمُ هَمَجٌ هَمَجُ
Ní daoine iad ach iad siúd a d'aithin thú,
Agus is slua gan chiall iad na daoine eile
شَرِبُوا بِكُؤُوسِ تَفَكُّرِهِم
مِن صِرْفِ هَوَاكَ وَ مَا مَزَجُوا
D'ól siad, le cupáin a machnaimh,
Ó fhíon glan do ghrá—gan meascán agus soiléir
فَهِمُ الْمَعنَى فُهُمُ مَعنَى
وَ بِذِكرِ اللهِ لَهُم لَهَجُ
Thuig siad an bhrí—go deimhin, is iad an bhrí féin iad,
Agus tá a dteangacha i gcónaí gnóthach le cuimhne Dé