A Theachtaire Thiarna na nUile Dhomhan, Is Airde,

ghlaoigh do sheirbhíseach: A Theachtaire, tar i ngar!

Ghlaoigh do sheirbhíseach, a Theachtaire, ionas nach bhfeicfear mé

deireoil ná i ngátar aon neach ach Dia, Is Airde Atá Sé

Seirbhíseach in imeall an iarthair a ghlaonn ar Mhuhammad,

gan aon tearmann a fheiceáil aige ach an Teachtaire

Seirbhíseach a d’fhan ag an doras, lán de dhóchas

faoi fháiltiú uasal, tar éis feitheamh fada go deimhin

Laghdaigh gach neach ach Ahmad i m'shúile, mar go deimhin,

tá súil agam le bronntanas ó Threoraí na seirbhíseach

A charachtair uasail agus a fhlaithiúlacht fhairsing, cad a fheiceann tú

d’aoi an Té atá Grásúil, a chuir a achainí in iúl go binn

Bronn air, de réir toisí do láimhe flaithiúla,

a Rogha na gcreatúr, tiodlacad nach eagal leis an deireadh

Mar i ngach dúil bheo, bhronn tú beannacht,

agus mise, mar thóirí uiríseal, ag dréim le do thabhartas

Guí Dé ort agus A shíocháin,

ag cuimsiú Compánaigh an Fháidh agus a mhuintir