Níor shín aon duine a lámh chuig an gceann is fearr de na créatúir

Ach go raibh sé beannaithe dá bharr

Ar an ábhar sin, shín mé mo lámh chuige

Agus dá réir sin bhí mé i measc na ndaoine beannaithe

Geata chuig Allah a d’ardaigh go hard

In onóir, agus a d’éirigh thar gach uile uaisleacht

Agus cheangail gach uile dhuine trína ghairm

Le hAllah, agus fuair siad an tacaíocht uaidh

In anacair agus i gcompord araon

Teithim faoina choimirce ar feadh mo shaoil

Agus deirim: cabhraigh liom, a thaisce m’anama

Agus deonaigh dhom fialas ó do phailm

Agus léirigh cineáltas dúinn, a dhóchais

Trí leigheas an chroí ó gach uile thitamas

An mbeadh eagla ar an té a bhfuil grá aige duit?

Agus trí do ghradam, ní bheidh faitíos orm roimh neach

Ní bheidh mo dhóchas i neach eile má bhíonn an chinniúint dian

Agus má fhágtar mé gan aon chuiditheoirí

Ar son do bheatha, caith súil orm

Le fáilte, a dhuine is uaisle dár fhill a ghlúin i nguí

Is tusa an Té a Roghnaíodh ó thús ama

A eadarghuítheoir is fearr i measc na náisiún

Agus trí do sholas, i ndiaidh na neamhníachta

Tháinig aghaidh na cruthaitheachta chun cinn go lonrach

Agus beannachtaí Allah gan teorainn

Á mbronnadh ortsa, a dhuine den ardchéim

Agus ar do mhuintir is do chompánaigh uaisle

Fad is a chantar amhrán an tréadaí camall go macallach