Níl de chúram orm ach Tú, mar is eol Duit go maith

Is bua é an ghaireacht, is caillteanas é an t-achar

Tarraing chugat mé, isteach i d’ucht

Mar áirítear leatsa mé i ngach a bhfuil ar eolas agam

Is Tú mo mhian, mar sin bí i do threoraí dom

Tá an croí spíonta ag tart, mar sin bain an dobrón seo díom

Cé a bheidh ann dom mura mbeidh Tú ann dom

Feiceann Tú m’ísle, agus is Tú an t-Aon is Trócaireach

Is minic a ghlaoim amach, a Threoraí is fearr

Is leor an scaradh, tá do fhlaithiúlacht ag cur thar maoil

Is daor an spré é solas an aontais

Níl aon duine agam ach Tú, mar sin bronn agus bí grásúil

Is ionann liom an ghaireacht agus an scaradh

Mar tá mo threoir sa mhéid a d’ordaigh Tú dom

Mar sin déan spiorad na beatha de mo thiodlaicí

Grá mo bheatha, Taha, an múinteoir

Is eol Duit mo chuspóir, mo ghrá agus mo chion

Mar sin bí le al-Kurdī i ngach aon bhua

Beannachtaí mo Thiarna ar ghrá mo chroí

Taha, an Treoraí, síocháin leis