Abair leis an té a lochtann mé

fág faoi mo ghnó mé, a cháineadhóir

Dá mbeadh a fhios agat cad a tharla

ní bheadh tú ag toirmeasc, a dhuine aineolaigh

Nach bhfeiceann tú mo chorp tinn

go bhfuil galar an tanaíochta tar éis é a chreimeadh

Inis dom cé leis an anró seo

an t-ógmhian seo agus an mhearaí seo

Is leor dom Dia agus is sásúil é

abair an rud is mian leat, a fhir na fiosrachta

A chónaitheoirí mo rún

tá íonacht mo chion agaibh go léir

Thug mé seilbh daoibh, a thiarnaí

ar shrian mo ghnóthaí agus ar mo stiúir

Ná déanaigí faillí sa té atá anois

ag éirí go hard tríibh i measc na n-umhal

Ina sheasamh ag an doras, go seasmhach

ag tnúth leis an sonas agus leis an nglacadh

Is leor dom Dia agus is sásúil é

abair an rud is mian leat, a fhir na fiosrachta

Shéid leoithní milse an aontais

ó thaobh na naofachta is airde

Agus d’ól a chuid soilse isteach

saolta an chroí atá glanta

Ó gach ní seachas a Adhraitheoir

an tAon, an Fhírinne, an Coimirceoir

Agus nochtadh a chuid rún

agus d’fhan sé i dtúr na teagmhála

Is leor dom Dia agus is sásúil é

abair an rud is mian leat, a fhir na fiosrachta

Chaith an leannán an oíche leis an nGrá

agus an cáineadhóir faillíoch i bhfad uainn

Ní raibh a fhios aige cad é gnó an ghrá

idir na máistrí agus na searbhóntaí

Mo mhairg air, cad is cás dó

dá mbeadh eolas aige ar an té atá sona

Ar a áit i láthair a Thiarna

agus is fearr is eol do Dhia cad a deir sé

Is leor dom Dia agus is sásúil é

abair an rud is mian leat, a fhir na fiosrachta

Cad a deir na diúltóirí

faoin té a bhfuil croí folláin aige

Atá grámhar do na Moslamaigh go léir

agus a threo i dtreo an Tiarna Fhéiliúil

Agus a chreideann ina chroí istigh

gur seirbhíseach suaraach é

Murach cúram a Thiarna

bheadh sé ina dhuine díomhaoin seachránach

Is leor dom Dia agus is sásúil é

abair an rud is mian leat, a fhir na fiosrachta