Scaip nuacht a mháirseála eagla i gcroíthe an namhaid,

Díreach mar a bhain torann tobann geit as gabhair aineolacha

Lean sé orthu i ngach catha,

Go dtí gur gearradh iad le sleánna, Cosúil le feoil ar bhloc búistéara

Ba mhian leo teitheadh, beagnach ag éad

Le na hiarsmaí a thóg na hiolair agus na bhfultún

Chuaigh na hoícheanta thart, gan iad in ann iad a chomhaireamh,

Ach amháin má bhí siad oícheanta na Míonna Naofa

Mar a bheadh an reiligiún ina aoi a tháinig chuig a gclós,

Le gach ceannaire cróga réidh chun feoil a naimhde a stróiceadh

Ag tabhairt ina dhiaidh farraige de fhear armtha ar chapaill thapa,

Ag caitheamh tonnta de laochra cróga i gcluastrom

Gach duine ag freagairt do ghlaoch Allah, ag lorg a thoil mhaith,

Ag déanamh ionsaí fíochmhar, chun an neamhchreideamh a bhaint as a fhréamhacha

Go dtí go raibh reiligiún an Ioslam, a bhuíochas leo,

Tar éis diúltú óna tír dhúchais, Bhí sí arís aontaithe lena muintir

Cosanta i gcónaí óna naimhde ag an athair is fearr

Agus an fear céile is fearr, Ionas nach raibh sí ina dílleachta ná ina baintreach

Ba shléibhte iad — fiafraigh de na daoine a throid ina gcoinne,

Cad a chonaic siad díobh ar gach páirc chatha

Fiafraigh de Hunayn, fiafraigh de Badr, fiafraigh de Uhud — séasúir báis agus scriosta,

Níos tubaisteach dóibh ná eipidéimí marfacha

D'fhill a gclaímhte snasta sáithithe agus fuilteach,

Tar éis dóibh deoch a ghlacadh faoi ghruaig dhubh ar chinn a naimhde

Cosúil le scríbhneoirí ag úsáid pinn giolcach mar shleánna,

Níor fhág a bpeann aon chuid de na comhlachtaí gan phointe nó gan mharc

Ag brath ar airm, ach bhí cáilíocht speisialta ag idirdhealú orthu,

Díreach mar a dhéanann rós idirdhealú lena bholadh Ón gcrann salam deilgneach

Thabharfadh gaotha an bhua a mboladh duit,

Ionas go samhlófá gach ceann de na laochra mar bhláth álainn i mbachlóg

Mar a bheadh siad, ag marcaíocht ar a gcapall, mar bhláthanna ag bláthú ar airde,

Coinnithe ann ní le teannas a diallaite, Ach le daingne a rún

Bhí croíthe an namhaid i gcruachás, eagla orthu roimh a gcumhacht mhór,

Ní raibh siad in ann laochra cróga a aithint ó thréad caorach

Iad siúd a bhfaigheann cabhair ón Teachtaire Allah —

Fiú leoin a mbuaileann leo ina ndíonta bheadh eagla orthu

Ní fheicfeá cara dá chuid gan chabhair uaidh,

Ná namhaid dá chuid gan ruaigeadh

Bhunaigh sé a phobal laistigh de dhún a reiligiúin,

Mar a shocraíonn an leon síos lena choileáin ina nead

Cé chomh minic a chaith focail Allah

Iad siúd a bhí ag argóint leis! Cé chomh minic a bhuaigh an Cruthúnas Soiléir a lucht argóna!

Is leor duit — a leithéid de eolas a fháil

I nduine neamhfhoghlamtha, ina chónaí sa Ré na hAineolais, Agus a leithéid de scagadh i ndílleacht!