Ut de skientme fan it hielal komt myn wyn,

Ik haw it suver priuwe, en it is tastien

It is lutsen út de eigenskippen fan myn Folle Moanne,

In skientme dy't alle folsleinens omfiemet

In antlit waans strieling foar de dei kaam is,

en it hielal is dêr de spegel fan wurden

As dyn hert Him moetsje wol,

Lit dan dyn langstme oerienkomme mei de Sines

Yn geast bin ik in ûnbidige himel;

Yn it lichem bin ik stof

Ik bin in blom, ik bin wetter,

Ik bin ferlern yn de swietens fan myn ferrukking

De geast klom op nei syn hege rang,

It hert kaam om it te fersoargjen en te ferdigenjen

En it lichem hastige him op syn paad

Om sa syn djipste winsk te ferfoljen

O kritikus, dy't út ûnwittendheid feroardielet

In minnaar dy't de ienheid berikt hat

As jo mei oprjochtens bestraffe, sille jo ek besocht wurde,

En jo sille dizze leafde daliks priuwe

Troch dyn folsleine ferjitnis fan al it oare neist Him,

Sykje jo beskûl yn de folsleinens fan Syn ivichheid

En troch de koelte fan it drankje fan Syn wolbehagen,

Wurdt it baarnende langstme fan it hert dôve

Meie de gebeden fan God skonken wurde,

Swieter rûkend as hokker parfum dan ek

Op de Boadskipper dy't ferskynde,

Waans ljocht alle dwaling útwisket

Mei in frede dy't nea einiget,

Op syn famylje, de minsken fan hege steat

Syn maten, en degenen dy't harren folgje,

en alle manlju fan Allah