Nimmen hat de hân útstutsen nei de bêste fan de skepping

of hy fûn troch him it lok

Dêrom haw ik myn hân nei him útstutsen

en dêrtroch bin ik ien fan de lokkigen wurden

In poarte nei Allah dy’t heech opriisd is

yn ear en útblinkt yn alle ferhevenheid

En elkenien is troch syn ropping ferbûn

mei Allah en krige troch him de stipe

Ik sil yn tsjinslach en yn foarspoed

myn libben lang beskûl sykje yn syn hoede

En ik sis: help my, o myn kostber besit

en skink my de rynskens út jo hannen

En wês ús genedich, o myn hoop

troch it genêzen fan it hert fan alle kwalen

Soe jo leafhawwer yn eangst ferkeare?

Troch jo weardichheid freze ik nimmen

Ik hoopje op gjin oar as Jo, as de tiid

tsjin my is en ik gjin helpers mear fyn

By jo libben, lit jo blik op my falle

út goedens, o bêste fan harren dy’t knibbelje

Jo binne de Utkarde sûnt de ivichheid

o bêste foarspraak ûnder de folken

En troch jo ljocht, nei it neat

begûn it antlit fan de skepping te strieljen

En de segeningen fan Allah, sûnder tal

wurde Jo jûn, o ferhevene yn steat

En de famylje mei de treflike maten

sa lang de kamieldriuwer sjongt en it echoet