De gerdinen fan 'tusken' binne opheven, en de ljochten fan Ienheid binne ferskynd

Sûnder 'wêr' iepenbiere, sjoch se, O Sûfys!

Ik bin de spegel fan myn Leavene, yn Syn leafde, O myn geast, groei goed

Fan oars as Hy, O sels, ferdwyn, en smyt alle minne dingen oan 'e kant.

Sûnt Hy ferskynd is yn dizze fisyplakken, haw ik bûgd en knibbele

Him tankjend en priizgjend, want Hy hat my yn identiteit omfieme.

O wûnderlikens fan myn moeting, O myn fêstiging yn myn ferneatiging

O it ljocht fan myn himel, O myn libben foar ivich en altyd.

De skinker is tichtby ús kommen, en hat ús de beker oanbean.

Wy hawwe sippe en ús fol dronken, út de bekers fan al-Hashimi.