Ik haw him tsjinne mei myn lof, om ferjouwing te sykjen

Foar de sûnden fan in libben trochbrocht yn poëzij en tsjinst oan oaren

Krânsen mei dizze twa sûnden, de gefolgen dêr't ik bang foar bin

It is as wie ik no in offerbist

Yn beide flaters folge ik allinnich de ûnfoarsichtigens fan 'e jeugd

Neat berikke oan 'e ein mar ferkearde aksje en spyt

Och foar in siel dy't allinnich ferlies moete yn syn transaksjes!

It brûkte dizze wrâld net om de Neikommende te befeiligjen, Noch sels te begjinnen mei ûnderhannelingen

Wa't syn Hjirnei ferkeapet yn ruil foar dizze wrâld,

Untdekt al gau dat hy bedrogen is, sawol yn hjoeddeistige as takomstige winsten

As ik in sûnde soe begjinne, soe it net brekke

Myn kontrakt mei de Profeet, Noch myn ferbining mei him ôfbrekke

Want ik haw in ferbûn fan beskerming fan him

Troch myn namme Muhammad te wêzen, en hy is de meast trouwe Fan alle minsken yn it hâlden fan fertrouwen

Op de Dei fan Opstanning, as hy my net by de hân nimt

Ut suvere freonlikens, sis dan gewoan, "Wat in ferskriklike ein!"

Fier fan him om ea de hoopfolle fan syn royale jeften te berôvjen,

Of om immen werom te stjoeren dy't taflecht siket Sûnder him earlik te behanneljen

Sûnt ik al myn tinzen oan syn lof wijd haw,

Haw ik him fûn as de bêste garânsje fan myn heil

Syn genede sil sels in hân dy't stoffich en earm is net misse,

Want wis kin de rein blommen bringe sels op de rotsichste hellingen

Wier, ik haw gjin begearte mear foar de blommen fan dizze wrâld,

Lykas dy sammele troch de hannen fan Zuhayr Foar syn lof fan Ḥarim