ْيَاجَمَالُه
Oh, How Beautiful He Is!
Fy
آه يَا جَمَالُه يَا جَمَالُهْ
سِيدْنَا النَّبِى يَا جَمَالُهْ
O, wat in skientme, wat in skientme!
O, wat in skientme, wat in skientme!
سِيدْنَا النَّبِى يَا جَمَالُهْ
Us Master, de Profeet, o wat in skientme!
كَحِيلُ الطَّرْفِ حَبِيبِي لَوْ تَرَاهُ
ضَحُوكُ السِّنِّ لِلْعَاشِقِ رَمَاهُ
Mei kohl-ferve eagen is myn Beminde, as jo him mar sjen koene!
Mei syn strieljende laits smyt er de minner yn leafdesbetizing
بَهِيُّ الطَّلْعَةْ فَالْمَوْلَى اصْطَفَاهُ
وَكُلُّ الْخَلْقِ أَنَارَ بِنُورِ طه
Strieljend fan oantlit, de Heare Sels hat him útkard
En de hiele skepping is ferljochte troch it ljocht fan Ta-Ha
وَلَا ظِلُّ لَهُ بَلْ كَانَ نُوْرَا
تَنَالَ الشَّمْسُ مِنْهُ هُوَ الْبُدُوْرَ
Hy smiet gjin skaad; hy wie louter ljocht
De sinne ûntliend har glâns oan him, wylst hy de folle moanne is
وَلَمْ يَكُنِ الْهُدَى لَوْلَاهُ ظُهُوْرَا
وَ كُلُّ الْكَوْنِ أَنَارَ بِنُوْرِ طَــــــهَ
Sûnder him hie de liede nea ferskynd
En it hiele hielal is ferljochte troch it ljocht fan Ta-Ha
وَكَفُّ الْمُصْطَفَى كَالْوَرْدِ نَادِى
وَعِطْرُهَا يَبْقَى إِذَا مَسَّتْ أَيَادِى
De hânpalm fan de Útkarde is as in frisse, dauwige roas
En de geur dêrfan bliuwt op de hannen dy’t him oanreitsje
وَعَمَّ نَوَالُهَا كُلَّ الْعِبَادِ
حَبِيبُ اللهِ يَا خَيْرَ الْبَرَايَا
Syn oerfloedige goedens hat alle tsjinners berikt
O Beminde fan Allah, o bêste fan de hiele skepping!
وَرِيقُ الْمُصْطَفَى يَشْفِي الْعَلِيلَ
وَعَيْنُ قَتَادَةَ خُذْهَا دَلِيلًا
It segene flibe fan de Útkarde genêst de sike
Nim it each fan Qatadah as bewiis dêrfan
تَفَلَ فِي الْبِئْرِ أَضْحَتْ سَلْسَبِيلًا
وَصَارَ لِصَحْبِهِ شَهْدًا مُدَامًا
Hy spuide yn de put en it waard in streamende boarne
En foar syn maten waard it as swiete huning, dy’t altyd floeit