Mi diris, kiam malaperis de mi

la lumo de via gardata beleco

Je Dio, min konsumis sufero

en kiu mi gustumis la morton mem

Kaj miaj okuloj pro plorado

estas fluantaj kvazaŭ fontoj

Al miaj palpebroj ne sufiĉis la fluo

ĝis ili mem tute sekiĝis

Mia koro vagas, mia sopiro kreskas

do kiam okazos nia rekunigo?

La lumo malaperis el mia vido

ho bela Luno, flegu la okulojn