Se vi riparas mian rompiĝintan koron,

Vi estas la tenantoj de ĝia regado kaj komando

Kaj se vi alvenas, ho amataj,

Tia estas la vojo de la noblaj

La lunoj, kiuj brilas tra la plej mallumaj noktoj, diris:

"Diru al la majstroj de pasia amo

Ĉiu, kiu adoras Muhamedon,

Estas en sekureco kaj paco."

La du maroj de miaj larmoj leviĝis,

Preskaŭ renkontiĝante dum ili fluas

Inter mia aŭdo kaj mia koro,

Estas barilo, kiu ne transpasas

Kaj mia Amato, liaj du vangoj

Estas ĝemelaj rozoj, kiel hela ruĝa tinkturo

Kaj la larmoj, kiuj fluas el miaj okuloj,

Falas kiel la verŝado de pezaj pluvnuboj

La karavanoj ekiris, moviĝante rapide,

Serĉante la landon de Hijaz

Kaj la montoj saltas antaŭen fervore,

Tremante kun sopiro kaj maltrankvilo

Ĉiufoje kiam la gvidanto vokas ilin,

Tiu, kiu strebas kun sincereco, sukcesas

Kaj amo ene de mia koro,

Pafas siajn sagojn ĉiumomente

Alaho sendis al ni,

Lian plej grandan sanktan donacon

Ahmad, la Elektito, Ṭāhā,

Majstro de ĉiuj noblaj mesaĝistoj