Vi estas la lumo de gvido en ĉiu estaĵo

Kaj vi estas sekreto de malavaro, ho plej bona apogo

Vi estas vere la savo de la tuta kreitaro

Kaj vi estas gvidanto de la homoj al Dio la Celkonstanta

Ho vi, kiu staras en la loko de laŭdo sole

Antaŭ la Unuopa Sola, kiu nek naskiĝis nek naskis

Ho vi, el kies fingroj riveroj ŝprucis fontante

Kaj vi sensoifigis la armeon per la abunda helpo

Vere kiam ajn maljusto min premas kaj teruras

Mi diras: Ho Sinjoro de la sinjoroj, ho mia subteno

Estu por mi peranto ĉe la Kompatemulo pro miaj eraroj

Kaj donacu al mi tion, kio ne estis en mia menso

Rigardu min per okulo de kontento ĉiam kaj eterne

Kaj kaŝu per via graco mian mankon ĝis la tempo-fino

Kompatu min per via pardono, kiu min ampleksas

Ĉar mi for de vi, ho mia mastro, neniam devojiĝis

Mi petegis per la Elektito, la plej bona el tiuj

Kiuj supreniris la ĉielojn, sekreto de la Unuopa Sola

Estro de beleco, glora estas Dio lia kreinto

Kaj similan al li en la tuta kreitaro mi ne trovis

Plejbona el kreitaĵoj, plej alta pinto de la senditoj

Trezoro de la homaro kaj ilia gvidanto al la prudento

Ĉe li mi rifuĝis, por ke Dio eble pardonu min

Jen kio estas en mia supozo kaj mia kredo

Lia laŭdo restas mia kutimo dum mia tuta vivo

Kaj lia amo ĉe la Sinjoro de la Trono estas mia bazo

Al li estu plej pura preĝo, kiu ĉiam daŭras

Kune kun la paco, sen ia mezuro aŭ nombro

Kaj al la familio kaj kunuloj, glora gento tute

Kaj al iliaj sekvantoj kun boneco ĝis la eterneco