En Medino mi havas amatojn, kiuj se rigardas

Al mi, foriras miaj zorgoj kaj ĉesas la sufer’

Kaj la koro iĝas en intimeco kaj en ĝojo

Abunda, kaj akompanas min sukceso kaj la venko

Ho popolo de Tajba, venu, ĉar mi estas am-malsana

Kaj mi estas atendanto de tio, kion mi esperis

Via kutimo estas, ke la amanto kiam

Li vokas vin per lingvo de amo, li estas resanigita

Kaj la amo plenigas mian koron, eĉ ĝi korpiĝis en

Persono laŭ mia formo, se la formoj tion pruvas

Ho Estro de Senditoj, savu min, ĉar ne restas

Al mi rimedo krom amo de vi konservita

Al Dio apartenas via naskiĝo kara, per kiu feliĉis

La tero kaj per kiu foriĝis la sorto-ŝanĝoj

Tago en kiu la mondo ekbrilis, kaj ne leviĝis

Suno super simila al ĝi, nek iam la luno

Saluton al vi el koro, kiu estas parfumita

Kies aromon pliigas via bonodora spirito

Kaj iu demandis min: "Kion vi sopiras?" Mi diris al li:

"Mi sopiras al Tajba per sopiro senlima"

Ho piloto de l' aero, mallevu min kiam brilos

Por via okulo la Verda Kupolo kaj la ĉambroj

Tie mi iros al la fenestro de l' Sendito por

Peti pardonon de Dio, kie la peko estas pardonata

Al vi la beno de Dio tiel longe kiel legiĝas

En via naskiĝfesto la versoj kaj la suroj

Kaj al la Familio, l' Kunuloj kaj sekvantoj tute

Al la Gaŭto, la Poluso kaj amatoj ĉeestantaj