Ho plej bona el tiuj, al kies korto venas la serĉantoj de beno,

Piede kaj sur la dorsoj de ŝarĝitaj kameloj.

Ho vi, kiu estas la plej granda signo por la perceptema,

Kaj la plej sublima beno por la deziranta profiti.

Vi vojaĝis nokte de unu sankta loko al alia,

Kiel la plena luno vojaĝas tra la nigra ĉielo.

Tiun nokton vi supreniris ĝis vi atingis proksimecon,

Nur du arklongojn for, Loko neniam antaŭe atingita aŭ eĉ esperita.

Tiel ĉiuj Profetoj kaj Mesaĝistoj donis al vi prioritaton,

La prioritaton de mastro super tiuj, kiuj servas lin.

Vi trapasis la Sep Ĉielojn kun ili,

Kaj vi estis la standardportanto – gvidante ilian procesion.

Ĝis vi ne lasis pli grandan celon por la serĉanto de eminenco kaj proksimeco,

Nek pli altan lokon por la serĉanto de leviĝo.

Ĉiuj aliaj lokoj ŝajnis pli malaltaj kompare kun via,

Ĉar vi estis proklamita en la plej altaj terminoj – la unika.

Por ke vi atingu lokon de perfekta proksimeco,

Kaŝita de la okuloj, Kaj akiru sekreton kaŝitan de ĉiuj kreitaĵoj.

Do vi atingis ĉiun ekscelencon sen egala,

Kaj vi pasis sole tra ĉiu loko, malproksime de ĉiuj aliaj.

Sublima ja estas la mezuro de la rangoj, kiujn vi ricevis,

Preter kompreno la benoj donitaj al vi.

Feliĉaj ni estas, ho asembleo de Islamanoj,

Ĉar vere ni havas kolonon de subteno kaj zorgemo, kiu neniam povas esti detruita.

Kiam Dio nomis la unu, kiu vokis nin obei Lin,

La plej nobla el Mesaĝistoj, De tiam ni fariĝis la plej noblaj el popoloj.