Mia malsaĝa, senpripensa memo rifuzis atenti la averton

Anoncitan de la alveno de griza hararo kaj maljunaĝo

Kaj ĝi ne preparis iujn bonajn agojn por ĝuste bonvenigi

Ĉi tiun gaston, kiu neatendite aperis sur mia kapo

Se mi estus sciinta, ke mi ne povus ricevi lin kun honoro,

Mi estus kaŝinta mian sekreton de li per tinkturo

Kiu povas reteni mian obstinan animon de la eraro de ĝiaj vojoj,

Kiel sovaĝaj ĉevaloj estas retenataj per bridoj kaj regiloj?

Ne celas rompi la dezirojn per plonĝado plu en pekon,

La avideco de glutulo nur kreskas per [la vido de] manĝaĵo

La memo estas kiel infano, se vi neglektas ĝian ĝustan zorgon, Ĝi kreskos ankoraŭ amanta suĉi;

Sed post kiam vi demamigas ĝin, ĝi estos demamigita

Do forpelu ĝiajn pasiojn, gardu kontraŭ lasi ilin regi, Ĉar kiam pasio superas,

Ĝi aŭ mortigos aŭ alportos malhonoron

Atentu ĝin dum ĝi paŝtiĝas en la kampo de agoj,

Kaj se ĝi trovas la paŝtejon tro alloga, ne lasu ĝin paŝti senbride

Kiom ofte plezuro, kiu fakte estas mortiga, ŝajnis bona,

Al tiu, kiu ne scias, ke povas esti veneno en la graso

Gardu vin kontraŭ la kaptiloj de malsato kaj satiĝo,

Ĉar malplena stomako povas esti pli malbona ol tro-manĝado

Sekigu la larmojn de okuloj, kiuj pleniĝis de malpermesitaj aferoj,

Kaj de nun lasu vian solan dieton esti pento

Kontraŭstari la memon kaj ŝajtanon – kaj defii ilin,

Se ili provas oferti al vi konsilon, traktu ĝin kun suspekto

Neniam obeu ilin, ĉu ili kontraŭas aŭ venas por arbitracii,

Ĉar vi nun konas la ruzojn de ambaŭ kontraŭuloj kaj arbitraciantoj

Mi petas la pardonon de Alaho pro diri aferojn, kiujn mi ne faras,

Kvazaŭ mi estus atribuinta idojn al senfrukta

Mi ordonis al vi esti bona, sed tiam ne atentis mian propran konsilon,

Mi mem ne estis rekta, do kion pri mia dirado al vi, 'Estu rekta!'

Mi ne multe preparis el libervolaj preĝoj Antaŭ ol morto venos por preni min,

Nek mi preĝis nek fastis pli ol estis deviga