يَا وَاهِبَ الْإِنْسَانِ أَسْبَابَ الْهُدَى
Ho Donanto al la homaro de la rimedoj de gvido
Eo
يَا وَاهِبَ الْإِنْسَانِ أَسْبَابَ الْهُدَى
يَا مَنْ بِحَمْدِ الْعَالَمِينَ تَفَرَّدَا
Ho Donanto de la vojoj de gvido al la homaro
Ho Vi, kiu per la laŭdo de la mondoj solas
لِي عِنْدَ بَابِكَ يَا إِلَهِي دَعْوَةٌ
فِيهَا رَجَاءُ الْعُمْرِ جَاءَ مُجَسَّدَا
Ĉe Via pordo, ho mia Dio, mi havas peton
En kiu la espero de la vivo venis korpigite
أَنْتَ الَّذِي مَا خَابَ عِنْدَكَ سَائِلٌ
أَيَكُونُ بَابُكَ دُونَ سُؤْلِي مُؤْصَدَا
Vi estas Tiu, ĉe kiu neniu petanto iam seniluziiĝas
Ĉu Via pordo estu kontraŭ mia petego fermita?
فَبِفَضْلِكَ اللَّهُمَّ عِشْتُ مُوَحِّدا
أَيُرَدُّ عِنْدَكَ مَنْ أَتَاكَ مُوَحِّدَا
Per Via graco, ho Dio, mi vivis kiel monoteisto
Ĉu estu forpelita tiu, kiu venas al Vi kiel monoteisto?
سُؤْلِي كَذَاتِكَ وَاحِدٌ فَبِحَقِّهَا
لَوْ لَحْظَةً دَعْنِي أُشَاهِدَ أَحْمَدَا
Mia peto estas ununura, kiel Via Esenco; do pro tiu unueco
Eĉ por momento, lasu min vidi Ahmad-on