Είπα, όταν το φως της προστατευμένης ομορφιάς σου

χάθηκε και κρύφτηκε μακριά μου

Μα τον Θεό, μια θλίψη με κατέβαλε

στην οποία γεύτηκα τον ίδιο τον θάνατο

Τα μάτια μου, από τον πικρό λυγμό

ξεχειλίζουν σαν τρεχούμενες πηγές

Τα βλέφαρά μου δεν αρκέστηκαν στα δάκρυα που κύλησαν

μέχρι που και τα ίδια στέρεψαν

Η καρδιά μου περιπλανιέται στον έρωτα, ο πόθος μου φουντώνει

πότε λοιπόν θα γίνει η αντάμωσή μας;

Το φως χάθηκε από τη θωριά μου

ω όμορφο Φεγγάρι, γιάτρεψε αυτά τα μάτια